jeszcze dalej niż północ

rok pierwszy.

2012-02-17T13:43:00.000-08:00

urodziła się rok temu. całkiem maleńka i bezbronna.

jest radością w najpiękniejszej postaci!

rośnie całkiem zdrowo ku uciesze wszystkich!

dzielnie sobie radzi i poznaje świat.

najlepiej się miej w dniu urodzin!

świętowanie doniosłe, bo rocznica znakomita!

pierwszy rok życia za tobą! : )

a ja tęsknię. i to bardzo.

Ostatki.

2012-02-12T14:09:00.000-08:00

dobry czas za mną, a jeszcze lepszy przede mną. choć będzie sporo walki...ostatni semestr...

ostatnie godziny ferii...od wtorku wielki return do rzeczywistości.

ten tydzień na bogato. kaszuby, spacery, Wielka Cisza...dużo dobra. Trochę wyspy mojej...

zawrót głowy od tego wszystkiego.

ferie. na całego.

2012-02-03T15:02:00.000-08:00

ludzie dobrzy, wolność, rozmów milion, spotkań nader ogromne ilości.

gór trochę i nart, śmiechów i bycia po prostu - o tym jeszcze będzie kiedyś jak zdjęcia przyjdą.

ostatnio kraków na szybko. tak bardzo. ale udało się odetchnąć. zatrzymać. być. rozmawiać i milczeć sporo. odwiedzić miejsca nowe, i te bardzo znane. sjestę urządzić nawet w bardzo miłym towarzystwie.

tyle się dowiedzieć też...o sobie nawet ; ) i emocje ucichły. bo dobro się wydarzyło. bo przez spotkanie można naprawdę bliższym się stać. wdzięczność jest. taka, że naprawdę bardzo.

z tel. foto. krk mroźny.

2012-01-07T06:18:00.000-08:00

dziś bez tytułu. czasem nie trzeba nazywać...

o pięknie i radości słów kilka.

"Radość bez piękna byłaby rzeczą sztuczną, łatwo mogącą przedzierzgnąć się w wulgarną zabawę. Jednak radość nie chce być tylko sztuczną rozrywką. Chce dotykać tego, co niewyrażalne, , transcendentne, cudowne. Do tego potrzebuje piękna. Gdy Radość pojawiła się jako pierwsze bóstwo, już wtedy marzyła o swej siostrze - Pięknie. Bo radość i piękno - to boskie byty. Napełniają nas, i wszelką egzystencję, poczuciem wzniosłości."

Henryk Skolimowski, Piękno jako potrzeba ludzka.

do tego jeszcze muza.

4 stycznia.

2012-01-04T12:51:00.000-08:00

czyli całkiem nowy rok zaczęty!

po raz pierwszy na zupełnym luzie...bez stresu, że to kolejny rok życia i, że coś trzeba.

przyjmuje to co jest. oczywiście w głowie i w sercu kilka dobrych planów i przemożna chęć ich realizacji.

święta dobrym czasem były. z pewnością takim momentem odpoczynku i bycia wśród ludzi bliskich. wiadomo, że świętowanie bywa męczące ; )...ale rada na to była...sen na kanapie przy kominku... sporo rozmów i 2 spacery - takie te dwa dni były.

a po świętach jeszcze lepszy czas w górach jak najbardziej stołowych. tam dużo dobra, śmiechu i ludzi coraz bardziej bliższych. narty, spacery, gry i śpiewy...i snu nie nazbyt dużo ale to nic. dobry bardzo sylwester. poniżej zdjęcia z narnii; ) by j.

2011-12-25T14:32:00.000-08:00

Gaudete! Christus est Natus!

Jezus, który się narodził przynosi radość, pokój i pełnie wszelkiego dobra. Narodzenie Bożego Syna niech umacnia w nas nową nadzieję, że w Nim jedynie jest nasze żródło i siła. Nigdy nie jesteśmy sami...Jezus pozostał z nami, aż do końca. Niech ten czas radosnego świętowania umacnia w nas wiarę, nadzieję i miłość!

Raduj się, niebo, wesel się, ziemio,

Niech morze huczy i szumią rzeki,

Niech hymn śpiewają góry i drzewa

Ku czci Chrystusa!

Także i człowiek, pełen nadziei,

Niech wielbi Pana, bo już jest blisko,

I On przyniesie pokój bezmierny

Całemu światu.

Wkrótce ujrzymy nasze zbawienie,

Więc wznieśmy głowy, czekając z wiarą

Na jasne Słońce, które swym blaskiem

Rozproszy mroki.

Złóżmy podziękę Trójcy Najświętszej

Za dar wcielenia Bożego Słowa:

Niech będzie Ojcu z Synem i Duchem

Wieczysta chwała! Amen.

2011-12-11T02:29:00.000-08:00

nie ma co tracić szansy na radość.

czasem zupełnie nie jesteśmy w stanie pojąć o co chodzi innym ludziom, dlaczego jest jak jest. wystarczy wtedy trwać. słuchać. i nie oceniać.

jest dużo energii choć nie zanosi się na zmiany. ale to nie powód żeby w malignie trwać.

choć jesień się przedłuża i zimy nie widać to nic. tak też jest dobrze.

lubię wracać do miejsc bezpiecznych. do ludzi dobrych. to spokój przynosi i jest zupełnie zwyczajne.

w moim pokoju nadal pachnie zanzibarem.

...

2011-12-06T01:03:00.000-08:00

ostatni czas intensywny wielce.

w ludzi, miejsca, sytuacje.

dużo tak. w nadmiernych ilościach czasem.

chorowałam. dobrze się miałam i znów chorowałam.

na świecie nadal jesień jest. grudzień w pełni.

w oczekiwaniu na Wszystko co Dobrem jest - trwam.

długo nic.

2011-11-22T13:42:00.000-08:00

zdecydowanie nie idzie mi systematyczne tu pisanie. jakoś zebrać się w ogóle nie mogę.

dużo wyjazdów ostatnio i jutro kolejny. na mazowsze tym razem. a wcześniej to kaszuby w nadmiernych ilościach były aż bokiem, a właściwie nosem mi to wyszło. choram. ale tylko trochę.

i nawet dziś na kaszubach byłam. rankiem. w grabowcu. a tam cisza i moc!

jakaś taka faza na lato mi przyszła. że tęsknię za ciepłem i ożywczymi kolorami. i wiem, że w następne wakacje chce gdzieś pójść. i jest kilka opcji. żeby tylko wyszło wszystko...i żeby jak najdalej się udało pójść! takie planowanie pozwala jesień przetrzymać - taką szarą zwłaszcza.

nuta na wieczory listopadowe. jakoś się kojarzy. mocno.

2011-10-30T12:43:00.000-07:00

jest lepiej. znacznie. jesień jest w porządku. byłam na chwilę w lesie. kaszuby po prostu. dobrze jest słuchać. i milczeć też jest dobrze. patrzeć w oczy i tam odzyskiwać spokój...to już radość.

...

jesień już.

2011-10-13T04:48:00.000-07:00

wakacje uroczyście zakończone. nowy rok akademicki jest. epizod piąty i ostatni.

same nowe rzeczy przede mną. trochę zmian. mnóstwo rzeczy w głowie, które chcę realnie zrealizować.

taki początek. werwy mało do studiowania jakoś ale może to przejściowe i jeszcze mi się zachce.

początek roku z mocnym przytupem rozpoczęty. dużo czytania, pisania i ogólnie wszystkiego.

na szczęście ukraina była. na chwilę. dobry, dobry czas.

: )

2011-09-10T03:28:00.000-07:00

jesień przyszła. słońce ogrzewa. spokojnie dość jest.

początki nie są raczej proste. napotyka się sporo trudności.

trzeba wszystkiego się nauczyć. cierpliwości najabrdziej.

twoje dobre oczy - tam ja znajduje spokój.

czasem nic nie mówisz...

cisza staje się jeszcze bardziej wymowna.

przyjacielem się w końcu jest a nie bywa...

dużo wszystkiego ostatnio.

...

2011-08-20T08:12:00.000-07:00

po długim czasie...

wakacji część już za mną.

dużo dobra i ludzi niesłychanych w około.

...

na miejscu.

2011-07-30T08:05:00.000-07:00

całkiem w mieście ostatnio. jak na razie najbliższy tydzień też się tak zapowiada.

mimo tego, że jestem na miejscu. w przestrzeni mej miejskiej to całkiem nie w miejscu.

dużo się dzieje. jeszcze więcej przede mną. ludzie co bliscy też w zasięgu miasta są.

filmowy tydzień się zapowiada: kino pod niebem - co cieszy.

mały kryzys minął. najważniejsze żeby dbać o codzienność. i ludzi. rozmawiać warto. usłyszeć głos, posłuchać, powiedzieć, pomilczeć...poczuć Drugiego. to jest naprawdę dobre.

dwa światy.

2011-07-27T12:51:00.000-07:00

ostatnio każdego ranka wkraczam w świat dość bajecznie różowy. księżniczki, wróżki i inne takie tam syrenki... i tak przez 5h. wymagające to niebywale: ) trzeba zachować umiar i nie dać się ponieść wodzom fantazji w wymyślaniu zabaw w dom, szkołę, dentystę i sklep : )

całkiem inaczej jest po piętnastej. zupełnie inny mały człowiek. w tym świecie królują pociągi, samochody i wyścigi. trzeba być nieco bardziej otwartą na zyg zaka i wszelkiego rodzaju auta... tu jest o wiele więcej ruchu i działania.

dwa różne światy. zupełnie inne maluchy. inne temperamenty i oczekiwania. lubię z nimi pracować. nie da się tylko częściowo z nimi być. dzieci to wyczuwają czy zależy ci na zabawie...dobre są: )

to już końcówka. finisz. już zaczynam tęsknić.

pierwsze telemosty.

2011-07-08T14:13:00.000-07:00

z nataszą. pierwsze telemosty.

nie ma co. jest radość.

walka, bitwa i gorzkość.

2011-07-08T14:07:00.000-07:00

najmocniejszą toczę z alergią.

potem z komarami. tuż przed spaniem toczę wręcz bitwę.

besenność sprawia we mnie jakiś zupełny chaos więc to też walka...

jest jeszcze kilka innych walk jeszcze...tych zewnętrznych...

praca w dużej firmie nie jest zawsze przyjemnością. toczę po prostu wojnę w sobie. ale już niedługo i będzie koniec: )

ludzie często zadziwiają swoją pomysłowością i nie zawsze jak się okazuje pozytywnie.

czasem jest smutno. ot tak. i gorzki niesmak pozostaje. co pociesza to fakt, że jutro jest też dzień i wszystko może się potoczyć zupełnie inaczej. sen przynosi wytchnienie i łagodność. dobrze, że ten tydzień powoli się kończy. za dużo się działo...wakacje w końcu. zwolnić trzeba.

2011-07-04T13:28:00.000-07:00

Nie ma co tego ukrywać i zaprzeczać: jest zimno i to zaczyna doskwierać. Zupełnie mam dość chłodnych poranków i jeszcze bardziej mroźnych wieczorów choć przyznam, że dość urokliwe są...zachód słońca zawsze cieszy - nawet jeśli tego słońca zupełnie w ciągu dnia nie udało się uświadczyć.

Czytam sporo, śpię też elegancko i do woli. Ludzi spotykam i czas z nimi spędzam. Dziś miły dzień był z G. i J. obiad pyszny i rozmowy dobre, a potem wieczór chillowy. Wakacje choć nieodczuwalne z powodu temp. to przynajmniej w dobre momenty bogate.

Plan na najbliższy czas klaruje się intensywnie. Co cieszy.

Poza tym coraz bardziej tęsknie za tymi co całkiem daleko są. To taka tęsknota co powoli spokoju nie daje...

lipiec już.

2011-07-01T03:30:00.000-07:00

po pierwszych wyprawach około wschodnich. lublin urzekł. na nowo jakoś. całkiem sporo dobrych ludzi tam poznanych i spotkanych. ot tak. miasto jest zupełnie magiczne i czas się tam zatrzymał, spowolnione wszystko jest. co też radością napawa, że tak można żyć.

widok na miasto stare. z zamku.

potem były kurpie i cała zieloność i chillu więcej niż aktywności. no chyba, że te krótkie rowerowe się liczą ; )

poza tym to dobrze jest. pogoda chwilowo nie dopisuje. ale to początek przecież. jeszcze lato zagości.

nie nazbyt wiele się dzieje. rozmowy dobre wczoraj były. i to nic, że czasem ludzie mur budują wokół siebie. przy odrobinie dobrej woli można cierpliwie czekać i choć wydaje się, że to trudne i sił zabraknie...to wystarczy trwać. choć to czasem boli. dobrze mieć ludzi, którzy słuchają. dzięki za wczoraj p.!

lubelska powrotna zieloność. ku stolycy!

2011-06-24T11:51:00.000-07:00

pierwsze wakacyjne ruchy. dziś kierunek całkiem wschodni: lublin znaczy się. co cieszy bardzo głównie przez fakt mojego tu zastygnięcia. ale nic - wakacje dopiero się zaczęły i napawa ten fakt wielkim optymizmem.

dobre wieści od w. naprawdę ogromna wdzięczność, że tak się wszystko ku Dobremu skłania.

a ludzie nieustannie są inspiracją. o tak!

...

2011-06-13T12:27:00.001-07:00

w przestrzeń ciągnie. w góry najpewniej...

tęsknota od środka wypala...

...

2011-06-12T03:31:00.000-07:00

nawet kiedy jest ból to po jakimś czasie mija. nie wolno się przyzwyczaić...czasem kiedy sił zupełnie brakuje to nic...za jakiś czas wszystko wróci do normy. kiedy wydaje się, że nie wytrzymamy do końca jakimś dziwnym trafem dajemy radę. wszystko to proces i ciągła zmiana. na szczęście nic nie jest już takie jak wcześniej. nawet ludzie na których patrzyliśmy i wydawać by się mogło, że zawsze będą i nigdy się nic nie zmieni w nas...w nich...ciągła zmiana. nieustanny progres.

życie jest pełne zachwytów. nawet wtedy kiedy jest ciężej i nic do końca nie jest pewne. to jest dość mocne. wzruszyć się można. tak po prostu w niedzielę: )

jeszcze trochę walki i będzie po wszystkim.

...

30,7

2011-05-31T13:56:00.000-07:00

tyle dziś było nad samym morzem. co cieszy, bo czuć lato. w końcu. pogoda taka, że naprawdę nic się nie chce...a uczyć to najbardziej się odechciewa. co za ironia losu, że się pięknie na świecie zrobiło kiedy sesja się zbliża...

poza tym to zachwyt milion. nad ludźmi. że tyle dają z siebie. dzielą się. pasją i energią najczęściej. milion dobrych dźwięków wczoraj. radości ogromny zalew.

dobrze jest rozmawiać. w każdej przestrzeni. i nieważne ile tysięcy kilometrów dzieli. tyle emocji, że w środku się trzęsie wszystko. mimo zmęczenia to genialnie dobry dzień był.

26 maja.

2011-05-26T07:47:00.000-07:00

w wielkim pędzie wszystko. trochę wytchnienia by się przydało. ale to pewnie niebawem się przydarzy. jak sesja na dobre zagości, bo teraz to zupełny szał zaliczeń i innych takich rozliczeń. dużo tego ale nie zamierzam dać za wygraną i polec na polu bitwy.

ludzie co dobrzy wokół są. nawet jeśli tylko na chwilę przez tel. usłyszani bądź w innych okolicznościach - zawsze to takie po prostu zwyczajnie dobre jest. nawet czasem nie trzeba już nic mówić i tylko być. czasem to chyba największym wsparciem jest. to zachwyt zupełny.

ale są też nie-zachwyty ludzkie...idealnie wyśrubowany obraz siebie, zawsze gotowa odpowiedź na wszystko...to męczy. i w dodatku to takie kruche jest. ale nic...trzeba to przyjąć i chyba zaakceptować.

dziś dzień Mamy mamy. jest to powód do zupełnego świętowania i wdzięczności!: ) Niech tak zatem będzie dziś!: )

2011-05-21T05:57:00.000-07:00

głowy ból. sobota. ciężki tydzień za mną. kawa dodaje sił. sesja tuż.

...

szarówka.

2011-05-17T01:13:00.000-07:00

zimno i pada. szarość zupełna. poza tym ciężko się przebić przez szorstkość ludzką. trudne to bardzo. i ciężko zrozumieć czasem. czekam. może się samo zmieni.

...

2011-05-14T16:05:00.000-07:00

jak wiadomo im bliżej sesji tym więcej aktywności człowiek podejmuje: ) także ja za dnia pracuje dzielnie - zdobywam wiedzę i przelewam ją nawet na papier: ) a wieczorami uskuteczniam dobre rzeczy. na ten przykład dziś wieczór i nocy początek spędziłam w kartuzach: ) szaloność zupełna.

jest też tak, że im więcej naukowych spraw tym więcej jakoś tak planów snuje co zrobię kiedy już będę miała czas : ) i wspomnienia też wracają. dziś mocniej z ukrainy...oto foto:

autobus.pojemny. kurczaki i koza się nawet mieszczą w takim.

babcia.ale nie moja; )

takie błoto, że sandał można zgubić.

cerkwia. i ja.

ulica. po prostu.

dobry niebywale to był czas.

co za tydzień.

2011-05-13T12:57:00.000-07:00

dokładnie tak. czas nagli i nie jest jak na razie przychylny. dużo, dużo - właściwie ogromne ilości spraw, projektów, zaliczeń i egzaminów. machina sesyjna ruszyła i coraz bardziej się rozpędza. jestem bardzo do tyłu z niektórymi sprawami więc zamierzam jak najprędzej to wszystko przysłowiowo ogarnąć. muszę też zadbać o zdrowie psychiczne żeby do końca nie popaść w frustrację więc zamierzam przyjemności sobie sprawiać tak jak wczoraj na ten przykład. z ludźmi bycie jest w porządku. takie długie w noc zwłaszcza. i rozmowy dobre też są w porządku.

maj jest. wszystko rozkwita. lubię to. zwłaszcza wtedy gdy wracam z uczelni wieczorem późnym i na grunwaldzkiej z intensywnością niesłychaną wszystko co krzewem bądź drzewem jest cieszy oko i tym bardziej powonienie me. to nawet rekompensatą jest. po dniu od początku do końca na uczelni spędzonym.

a teraz to już zupełny chill. na dziś jest taki plan. bo mi się chyba to należy. i jeszcze ufam, że przyjdzie taki dzień w tej sesji bądź od razu po, że się stąd ruszę. choć na chwilę. zwłaszcza jakoś tak 621 km na południe by się ruszyć przydało...

tęsknoty.

2011-05-06T13:14:00.000-07:00

dziś mnie nosi po prostu. w góry chcę. bardzo tak. i nie wiem co z tym zrobić...jakbym tylko mogła to jutro wsiadam w pociąg i jadę...tyle bym dała za chwilę w tych przestrzeniach...nieskończonych...

może dodam, że te fotosy są z alp. francuskich na dodatek. mieszkałam tam chwilę. i to był w sumie bardzo dobry czas. ciekawi ludzie, spotkania, samotność, mnóstwo książek i wędrówek górskich...

2011-05-01T12:55:00.000-07:00

dzieje się tak czasem, że zupełnie nie ma się siły na nic. z nadmiaru dobrych wydarzeń, bo przesyt błogi się wdziera i czasem z powodu tych co są niepokojem zupełnym. to zazwyczaj wiąże się z ludźmi co bliscy są. w ostatnim czasie była swoista kumulacja wszystkiego. lecz jak to bywa i to jest zupełnie i po prostu ekstra - wszystko co niepokojem było w dobro piękne się przemienia.

byłam ostatnio na wyspach. bo powodów było kilka. ważkich i ogromnie doniosłych. święta i chrzest.

dobry czas, rodzinnie pełny. choć zupełnie inne świętowanie było niż zazwyczaj. ale czy inność oznacza, że coś gorsze jest? chyba nie. przynajmniej nie było tak jak zwykle co pozwoliło poczuć wdzięczność ogromną. jak nie odczuwamy braku to czasem w rutynę popaść można. ot tyle: )

A teraz to naprawdę inny czas się zaczął.

Zaczęło się.

2011-04-21T06:33:00.000-07:00

Właśnie tak. Zaczęło się. Najświętszy Czas. Największe Dni. Wszystko ma sens.

Dziś Największy Wielki Czwartek...Wyruszamy dziś w Drogę. Najpełniejszą z możliwych. Ku Życiu! Oby wszystkiego starczyło...siły, czasu...Przechodzimy z Śmierci do Życia...Tak...wystarczy nam siły, czasu i łaski...bo On wszystko na siebie wziął: każdą niewierność i niepewność...On jest Pełnią Najpełniejszą.

Ikona Tajemnej Wieczerzy.

nadmorsko.

2011-04-12T07:20:00.000-07:00

zdarzają się takie dni, że wszystko od początku do końca jest zachwycające.

ludzie dobrzy napotkani, rozmowy krzepiące choć trudne, samotność...jest zachwyt.

lubię morze. nawet bardzo. nie można być ponad jego hukiem, potęgą i siłą - myślę, że dlatego każdy pobyt nadmorski mnie wycisza. dziś było tam wybornie spokojnie...pusto i cicho...

chyba najgorsze już za mną. przyszła wiosna. trzeba jak najwięcej sił czerpać z tego co jest!: )

2011-04-08T13:07:00.000-07:00

śnią mi się ostatnio makabryczne rzeczy. ogromnie dużo niepokoju w tychże snach. co powoduje poranne zmęczenie już. dziś nawet z przerażeniem lekkim się zbudziłam. średnie to ogromnie. aż strach się kłaść do łóżka.

jutro na kaszuby się wybieram. w sumie z obowiązku. mały entuzjazm w tej kwestii. jedynym pocieszeniem jest to, że uda się do Grabowca w przerwie wybyć. tam na pewno jest więcej spokoju niż teraz we mnie i na około. pogoda jest też niesprzyjająca...

jakiś taki ponury ten wpis. czasem takie się też zdarzają...

...

2011-04-06T06:54:00.000-07:00

pochorowałam się ostatnio. jakoś tak bardzo. teraz już powoli zaczynam dochodzić do siebie. jak bywa przy chorowaniu nie ma się siły na nic. no i ja nie miałam: )trochę poleżałam, bo się należało. i filmów kilka sobie zapodałam, bo nie wypada tak nic nie robić...a film, który bardzo polecam to ten właśnie. jakby co to posiadam i chętnie się podzielę.

lubię wiosnę. choć chwilami mnie zawodzi. na ten przykład dziś. wieje i w ogóle nie do końca jest przyjemnie. miało padać - uzbroiłam się w parasol i nic. dziwię się po prostu.

dziś z Babcią Ha. nieco czasu spędziłam. wiktuałami przeciw chorobie mnie uroczyła - sok z malin i takie tam pyszności. lepiej jest chorować z dobrociami, wspomagaczami niż bez: )

ręce Babci Ha.


dziura w niebie jak nic.

bonus.

2011-04-02T02:35:00.000-07:00

wiosna w pełni. umyłam okna. lepiej widać świat. bez dwóch zdań. świeci słońce to zdecydownanie napawa nadzieją.

o poranku w pierwszym dniu bez budzika.

z okna mojej sali wykładowej. taki zachód ot.

napotkane kwiatki. otworzyły się na słońce.

2011-03-31T01:03:00.000-07:00

dziś się obudziłam bez budzika. po raz pierwszy od kilku miesięcy nigdzie nie muszę być o poranku. odwołali zajęcia mi. te poranne jedynie. co cieszy. w ogóle zbudziło mnie słońce. niewiarygodnie się przedziera przez mgłę. walczy.

jutro już kwiecień i nadziwić się nie mogę. czas pędzi a ja próbuje go dogonić. tyle się dzieje...

decyzje różne ostatnio podejmować przyszło. nawet jak już pojawi się odwaga by podjąć jakieś działanie to żadnej ulgi nie ma. dziwne to.

dużo spraw dziś do ogarnięcia. aktywnie miłe działanie. to dodaje sił.

...

2011-03-21T15:38:00.000-07:00

Wiosna przyszła. Ten fakt trzeba odnotować. Piękne wejście dziś miała...bo słońca sporo i ciepłego wiatru było. Także miło się spacerowało. Dużo zachwytów przy tej okazji...nad ludźmi zazwyczaj; ) i oczywiście nad budzącą się przyrodą. Trzeba mi już spać pójść... jestem bardzo ukontentowana z nadejścia wiosny, czas nowy się zaczął. Zdecydowanie.

koniec tygodnia.

2011-03-18T15:17:00.000-07:00

w końcu weekend. całkiem ten tydzień zleciał...moja Babcia Ha. miała 86 uro. więc to całkiem sporo lat jej już minęło...i niebywale miły to dzień był w opowieści różne pełen. w czwartek mojej bratanicy stuknął miesiąc! oto całkiem aktualne foto ------------------------>

dużo zajęć na uczelni, pracy i ogólnych dodatkowych spontanicznych aktywności...byłam na dokumencie o JPII, śmiało polecam zobaczyć sobie ten film w domu, najlepiej z Rodziną...poza tym muza bardzo dobra i zdjęcia zachwycające niekiedy. nie porwał mnie ten "najdroższy projekt w historii polskiej tv" zupełnie...ale nic...nie chcę narzekać. zobaczcie a ocenicie ; )

bilet do uk kupiony więc wylot stał się jak najbardziej realny. co cieszy i to niebywale, bo zobaczę w końcu małą taszę: ) i resztę Rodziny. jeszcze trochę czasu ale zaczynam się tym bardzo ekscytować.

moje oczy odmawiają posłuszeństwa. zatem pójdę w kierunku łózka. ogromnie się spać chce.

po weekendzie.

2011-03-14T01:12:00.000-07:00

niesamowicie dobry weekend miałam. taki kaszubski od początku do końca. najpierw sobotnie chłapowo - wioseczka za władysławowem. śpiewu i miłych dźwięków sporo!: ) dobry obiad, spacer i powrót...to wszystko okraszone dobrymi rozmowami. kolejny dzień był jeszcze piękniejszy...bo zupełnie o świcie zaczęty; ) albo może nawet dla niektórych w nocy. było ciężko wstać ale się udało! i skorzystałam na dodatek, bo w radio był wywiad z Michałem Lorencem o muzyce którą napisał do dokumentu o papieżu JPII. nie wiem jak zrobiony jest ten dokument ale słyszałam sporo utworów...więc bardzo ale to bardzo polecam. utwór tatry i nie lękajcie się po prostu są dogłębnie miażdżące więc może warto wybrać się do kina? : )

jeśli chodzi o dalszą podróż to udałam się z p. i b. do grabowca. do monasteru mniszek betlejemitek na niedzielną eucharystie i spacer. nie umiem o tym pisać...było niebotycznie. liturgia jest niezwykle pociągająca...człowiek cały się w niej zanurza...dużo by pisać trzeba najzwyczajniej spróbować!: ) spacer kaszubski udany, ciepło było i tak na wskroś wiosennie...las przyjazny, wybucha zieleń powolutku...zdarzały się również płaty śniegowe ale to nieliczne i sporadycznie; ) w grabowcu sporo ciszy było więc udało się jakoś chwilę w tym pobyć mimo wzajemnej obecności. dobry czas.

dalsza część niedzieli to już powrót i wyspa moja. odwiedziła mnie g. i to był kolejny miły akcent tego dnia...: ) dobrze jest z ludźmi rozmawiać: ) spacer około 8 km urządziłam sobie po odwiedzinach : ) więc zupełnie intensywnie ta niedziela wyszła mi.

2011-03-09T13:59:00.000-08:00

zupełna wiosna przyszła. ciepło dość. pierwszy wiosenny deszcz spadł. dni są pięknie i słoneczne. chyba na dobre porzucić trzeba ciepłe czapki i rękawiczki...zimo żegnaj!

rodzice pojechali na wysypy. nacieszyć się resztą rodziny i małą N. przede wszystkim!

studia bardzo absorbują i generalnie dużo różnych spraw na głowie...ogromne ilości do czytania przede mną i jeszcze większe do oglądania; ) ale to cieszy. i to bardzo.

już niedługo weekend...mimo ogromnego niedoczasu wybieram się na kaszuby. najpierw te bardziej "morskie" potem zaś te bardziej "leśne". dwa różne miejsca, inni ludzie, sporo ciszy znów - co jest zupełnie genialne.

a teraz to już sen chyba...

2011-03-04T10:17:00.000-08:00

naprawdę warto spojrzeć na to:

cyrk motyli, part I

cyrk motyli, part II

poza tym to weekend się zaczął. ostatni tak karnawałowy. czas pląsów nastał: )

dobrego.

uff.

2011-03-01T13:19:00.000-08:00

choć nic tego nie zapowiadało...to był dobry dzień. od rana nerwy skoncentrowane głównie wokół średnio działającej drukarki i walki z czasem. potem fotosy. jestem w końcu zleceniobiorcą w pewnym projekcie; ) i nawet po tym jakże zajmującym zleceniu udało się do biblioteki skoczyć i załatwić co trzeba. wyścig z czasem wygrany!

potem kolejne sprawunki. miasto w pięknym słońcu zanurzone. choć zima się znacznie przeciąga tej zimy; ) to ja i tak czuję zachwyt! byłam dziś chyba w milionie różnych miejsc...uff.

2011-02-23T13:31:00.000-08:00

Natasza. Kolejna odsłona:

Jest zupełnie małym Malcem. Żukiem: ) Bardzo się cieszę z każdego telemostu polsko-angielskiego: ) Patrzę sobie jak leży, śpi, jak je...wiem, że to nie jest to samo jak obecność...ale jak na razie jestem tu. Muszę być. Zobowiązania. Jak tylko się nadarzy to łapię samolot i nawiedzę UK. A co tam!; ) Także fajne to jest i w najbliższej perspektywie. Rośnij zdrowo!

trudne konflikty.

2011-02-21T10:45:00.000-08:00

zobaczyłam. polecam choć dotkliwie smutny ten film.warto jednak.

pokazuje kawałek trudnej historii. myślę jednak, że dobrze o tym wiedzieć.
walc z baszirem.

potem dobrze doczytać:

ciekawy artykuł.

to w ogóle na zajęcia z kina dokumentalnego...nie wiem czy tak sama z siebie sięgnęłabym po ten film...może w innym czasie tak...teraz z powinności jedynie.

Pustynia.

2011-02-20T05:30:00.000-08:00

Pojechałam do Grabowca w ostatnim czasie. Zawieźli mnie Rodzice. Brnęliśmy przez zaspy i śniegi, bo zdecydowanie na Kaszubach jest go więcej niż w mieście mym rodzinnym. Dojechaliśmy cało. Z przygodami i zakopywaniem się w śnieżne zaspy.

Zupełna cisza i spokój tam. Dobry czas. Pomodliłam się. Pobyłam w całkowitej ciszy - przerywanej jedynie napadami kaszlu i to w dodatku moimi; ) Spacerów kilka się nadarzyło co jest zupełnie super, bo tam jest gdzie chodzić...W ostatnim dniu z rana był mały zaskok, bo na liturgii spotkałam ludzi dwóch+ (ich przyjaciel) z DA Górka co było zdecydowanym przerwaniem wyciszania się. Zjedliśmy śniadanie w konspirze; ) i herbatę pyszną piliśmy. Super to było! Tak sobie myślę, że to równie ważne było jak cały ten czas ciszy i samotności.

Wracałam z przygodami. Oczywiście pks nie jeździł tego dnia a miał...zatem westchnęłam pobożnie...św. Ekspedycie - ratuj moje życie i generalnie zatrzymało się takie auto...nie znam się ale mercedes wysokiej klasy bardzo to był...; )było to śmieszne, bo całkiem głośno muza leciała...taki ostry bit...tak też wjechaliśmy do Wejherowa; ) a rzeczone miasto całe w śniegu i mrozie...nie miałam ochoty się zatrzymywać tam dłużej...kilka razy tam byłam już i zwiedzania jest mało a właściwie nie ma czego; )

Grabowiec i leśne okolice. Polecam.

Bramo otwarta do nieba!

moja cela.

dobry obiad.

wnętrze Kościoła.

las całkiem zimowy.

Kościół.

Mały Okruszek.

2011-02-17T21:18:00.000-08:00

Śpieszę donieść, że dziś w godzinach około wieczornych przyszła na świat moja bratanica!

Okruszek najmniejszy! Liczy sobie 57 cm i około 3,5 kg ma: ) Pękam z dumy!

Żyj jak najpiękniej! Dobrze się miej! Rośnij zdrowo!

Rodzicom Malucha gratuluję!: )

Dziadkom: ) i sobie też: )

zapowiada się intensywnie ciekawy czas!

2011-02-11T14:13:00.000-08:00

zimy nawrót nagły. wietrznie, śnieżnie...jutro chlapa milion będzie...słońce dziś towarzyszyło. tylko i jedynie przez chwile.

dzień długo intensywny i różny w charaktery ludzi co wokół i mentalnie trzeba było się przestawiać co rusz. jednak za każdym razem zwycięstwo...oby tak dalej.

fajny środek dnia. z herbatą pysznie dobrą. i chwilą oddechu na starym całkiem mieście. cenne to, że jest gdzie przyjść w najgorszym zmęczeniu i nabrać sił. ludzie są dobrzy i przychylni tam.

niedługo powrót na ugie. bez rewelacji w sumie, bo plan taki...że się odechciewa. ale najważniejsze, że jest kilka inicjatyw w najbliższym czasie i to pomoże przetrwać semestru drugiego początki. jak na razie ferie trwają na całego i przez najbliższy weekend wykorzystam to bardzo.

...

Intensywność.

2011-02-10T13:36:00.000-08:00

długi bardzo dzień za mną i jeszcze kilka takich przede mną...

niesłychane ilości informacji zewsząd, rozmów sporo.

myśl dnia:

"dobra rozmowa umacnia ludzkie więzi bardziej niż cokolwiek innego."

ta myśl krąży, odbija się echem we mnie i potwierdza nieustannie, że można poprzez rozmowy do życia znów wrócić...

a teraz w sen trzeba uderzyć.

spokoju życzę. nocy dobrej...snu błogiego...

amen.

Wieje wiatr...

2011-02-08T09:00:00.000-08:00

Dokładnie tak. Jest porywiście dziś. Do tego dobieram odpowiednią muzę. Rano było okropnie po prostu. Portale pogodowe podawały, że 16 m/s to całkiem sporo...ale teraz jest jakby słabiej...To dobrze. Nie lubię takiej pogody, bo jest całkiem do bani.

Dziś jeszcze taki dzień różny w emocje. Radości sporo, która przechodziła w ostrą głupawkę: ) I wzruszeń też sporo powiązanych z tęsknotą. Bo dziś J. pojechała w świat daleki i zupełnie nie wiem kiedy się znów zobaczymy...Prawie się spóźniłyśmy na dworzec, bo Ktoś długo wybierał pietruszkę...; )a potem to był bieg na dworzec...więc i nawet stres się pojawił: )

Rozmowy dobre były dziś też...szczera i dobra rozmowa niebywale oczyszcza. Daje nowe życie czasem; )Oto wniosek dzisiejszy: )

Poza tym w ostatnim czasie mocniej do mnie wracają słowa, które już kiedyś napisałam na tym blogu...a teraz zacytuje siebie; )

Zatem myślę sobie tak jakoś dziś,że przyjaźń między ludźmi jest ogromnie ważna. Wynikająca z niej wzajemność, pomoc i najbardziej istotna kwestia: poczucie obecności drugiego człowieka, którego zupełnie nie muszę się obawiać, lękać i który mnie kocha pomimo moich ograniczeń, mojej niewierności, nadaje mojemu wędrowaniu ku Bogu bardzo wyraźny i mocny rys nadziei. Wszystko jest ważne.

Ostatni czas bardzo mnie w tym utwierdził, że nie ma takiej sprawy, której nie można byłoby "przegadać",że zupełnie wszystko jest ważne...smutek, złość...radość ogromna: )trzeba jedynie pozostawić sporo miejsca w sobie na te wszystkie zmiany...

Nadal mam ferie i to jest rewelacyjne. Robię milion świetnych rzeczy!: ) Zobaczyłam sporo filmów w różnych szerokościach geo. naszego pięknego kraju; ) i to jest super, bo zawsze mi tego brakuje...dziś dla podtrzymania równowagi też sobie coś zapodam a jutro to nawet kino się znów przydarzy...ehu!ferie są git!szczerze polecam : )

Słoneczna wiosna za oknem.

2011-02-06T03:23:00.000-08:00

Jest ciepło i wietrznie. Słońce ogrzewa i wdziera się umiejętnie do mojego pokoju. Trochę dziwnie, bo to jednak luty i powinna trzymać tęga zima ale w sumie każdy przejaw ciepła jest w porządku więc się cieszę bardzo z tych okoliczności pogodowych. Wróciłam z chwilowych rozjazdów. Zdecydowanie ferie są ku temu jak najbardziej sposobne. Zatem podróżowałam i zwiedzałam, upajałam się przestrzenią i architekturą. Lubię tak. I to bardzo.

Pokonując czasoprzestrzenne ograniczenia dotarłam wczoraj wieczorem do przyjaciół co niedawno wrócili z ekstremalnie ciekawej wyprawy. Byli w Himalajach jakieś sześć tygodni. Wczoraj urządzili z tejże okazji pokaz slajdów z wyprawy swojej. Zupełny obłęd...widoki nawet z slajdów zapierają dech w piersiach...i opowieści do każdego zdjęcia...jestem pewna, że i tak nie opowiedzieli nam wszystkiego...Nie mam słów adekwatnych żeby wyrazić, opisać te widoki...tak sobie myślę, że warto iść za marzeniem i robić wszystko żeby nasze zamierzenia się realizowały jak najpełniej. Jak oglądałam slajdy to takie głębokie przeświadczenie we mnie urosło, że naprawdę wszystko jest do osiągnięcia przy odpowiednim staraniu i nakładzie środków; ) Choć w Himalaje mnie jeszcze nie ciągnie...może za jakiś czas... teraz mam w głowie inne plany - bardziej bliskie; ) Czekam na wakacje z niecierpliwością!

tęsknoty.

2011-01-30T04:49:00.000-08:00

Tęsknota jest wpisana w człowieka, w jego wnętrze. Zazwyczaj tęsknimy do ludzi, miejsc, dobrych doświadczeń, do Boga. Dziś i ja mocniej tęsknię. Jakoś bardziej i mocniej do mojego brata - dość długo nie widziałam go. Ehu...te rodzinne więzi!:)

Tęsknota za miejscem...to od paru dni powraca do mnie mocno...Izrael...nie wiem skąd tak nagle..: ) coś jest w tym miejscu...barwy kolorów, zapachów, smaków, dźwięków za ludźmi dobrymi tęskno. Dziś mi się nawet śniło, że się spakowałam ot tak po prostu i poleciałam do Tel Avivu: ) W snach przecież najpełniej wyrażają się nasze pragnienia ale też obawy...nie żebym w to jakoś specjalnie wierzyła ale ze mną tak jest...że sen jest kalką niekiedy mojej rzeczywistości.

Dziś przeczytałam, że na początku każdej drogi( czyt. do czegoś) jest marzenie. Zatem trzeba realizować marzenia, iść za marzeniem...tak do końca.

Dziś jest niedziela. Dodam, że bardzo zachwycająca. Niebywale słoneczna i mroźna nieco. Spacer już za mną...taki bardzo udanie długi : ) Wracam do lektury, bo dziś urządzam sobie dzień kondycyjny; ) Dobrego.

Po długim czasie.

2011-01-22T14:44:00.000-08:00

Zupełnie dawno nie pisałam...dużo się działo. Wręcz ogromne ilości zdarzeń! Czasu na wszystko brakowało...ale teraz już ferie i to jest najbardziej genialne! Kilka fajnych planów i pomysłów na wolny czas mam. Ostatnie dwa tygodnie bogate bardzo w podróże na najbliższy bliski wschód: ) i ludzi dobrych tam ogromne ilości. Poza tym w mieście moim rodzinnym też na bogato: ) Niesłychanie dobre spotkania, rozmowy, granie w gry- takie zupełnie nocne. I narty! na potęgę! cudowne to wszystko. Świętowałam dziś rozpoczęcie ferii z moimi ludźmi z roku i wybraliśmy się do kina. Dawno nie byłam...choć film dość przytłaczający to jednak dobry miał koniec. Polecam owe dzieło ludziom, którzy mają mocną wytrzymałość emocjonalną...podsyłam link.

To genialnie, że w końcu przyszedł taki czas,że go mam: ) Przez następne trzy tygodnie zamierzam to niesłychanie wykorzystać i dobrze się mieć. Czeka mnie kilka w końcu fajnych aktywności. A teraz to już chyba pójdę spać, bo po wczorajszym szusowaniu mam w kilku miejscach nadwyrężone co nieco: )

Posyłam dobrą nutę. Do snu kołyszącą.

Roku początek.

2011-01-02T12:08:00.000-08:00

Wypada coś napisać. Rok się zaczął całkiem nowy. Nie czuję ogromnej zmiany ani jakiś niesłychanych emocji z tym związanych. Będzie jak ma być. Oby jak najlepiej. Moje postanowienie się nieco klaruje...myślę,że warto nie marnować nam darowanego czasu, umiejętności, że należy dbać o ludzi, bo są ogromną wartością i darem. Że należy cierpliwie podchodzić do tego co się wydarza. I generalnie inwestować w siebie, w rozwój. Także takie są zamierzenia. Bardzo warto zaangażować się w działanie, które przynosić będzie dobro. Jednym zdaniem postanowienie na najbliższy rok, czas to: konsekwencja i wytrwałość w pracy nad sobą.

Ostatni czas w górach spędzony. Intensywnie bogaty w różne wydarzenia. Narty i ludzie dobrzy, bliscy to świetnie połączenie więc polecam. W wolnym czasie graliśmy...gry planszowe się pojawiły więc to było całkiem świetne. Śmiechu przy tym sporo...

A teraz...dużo emocji, medytacji, rozważań...powroty nie są najłatwiejsze. Bywają wyjątkowo trudne nawet. Co począć? czekać cierpliwie aż się zmieni. Początek roku zawsze jest trudny. Praca i ustawiczne działanie są cenne więc trzeba się na to przygotować.

Nie mam żadnej dobrej złotej myśli ani muzy na roku początek...tylko jedynie dobra chce życzyć i cierpliwości do tego co trudne być może oraz zachwytu nad tym co nowe, radosne.

Święta.

2010-12-24T07:42:00.000-08:00

Rodzisz się Panie, by Niebo dać ludziom,
A jako człowiek jednym z nas się stałeś
Oświeć umysły i serca pociągnij
Więźią miłości.

z Liturgii Godzin Bożego Narodzenia.

Samego dobra!

Błogosławionego Czasu!

Oksana

Zaprowadź mnie...

2010-12-23T12:37:00.000-08:00

...

bardzo na ten moment czekam...już się nie ma co się śpieszyć, gnać...Pan się nie spóźni...

zima.

2010-12-17T23:22:00.001-08:00

zupełny zachwyt.

warto obejrzeć.

walka.

2010-12-17T00:36:00.000-08:00

od dni paru zmagam się z rozwijającą się infekcją w moim organizmie...walka trwa-nie zamierzam się poddać. dziś będzie ciężki dzień...zaraz wychodzę. trochę zmęczenie doskwiera...i ból ucha+gardło...trzeba działać.

jak w Narnii.

2010-12-14T09:57:00.000-08:00

Dosłownie i w przenośni. Wszędzie biało. Cicho i jak najbardziej spokojnie. Bardzo to lubię. Śnieg nieustannie pada. Jest go coraz więcej. Bardzo mnie to wzrusza, bo mam ewidentną słabość do białego puchu. Dużo spraw na głowie. Takich do ogarniania na bieżąco i takich co spokoju nie dają od pewnego czasu, bo ewidentnie frapują i trochę spokoju zabierają. Nic. Trzeba się uzbroić. W cierpliwość najlepiej.

Święta niebawem. To perspektywa najlepsza z możliwych ponieważ za tym się kryje dużo dobra. Spotkań i bycia z Najbliższymi. Będzie też czas do robienia najfajniejszych rzeczy-takich, które się robi tylko w Święta:) To już tuż...a teraz na pocieszenie herbata z sokiem malinowym i wkładką w postaci imbiru. Żeby przyszedł spokój i pewność,że będzie dobrze. Że niepokój o Najbliższych jest tylko chwilową farsą...

Polecam:

zachyt numer jeden dziś.

cicho i spokojnie.

2010-12-09T02:43:00.000-08:00

Spadł śnieg. Nawet całkiem dużo. Jest pięknie i cicho. I oczywiście na całej połaci biało. Nic tak oka nie cieszy jak biały puch. Zmęczenie się nawarstwiło. Brak snu jest niesłychanie odczuwalny. 4h to całkiem za mało żeby się w pełni zregenerować. Ale przynajmniej jest ogromna radość jak wstaje się o 5.10 i dosłownie przedziera się człowiek przez zaspy wszelakie...i jeszcze to krzepiące Słowo z rana...warto naprawdę.

...

2010-12-04T08:47:00.000-08:00

Dzień na chillu tak zwanym: ) Dobrze jest odpocząć i poczytać, posłuchać dobrej muzyki. Przecież wszystko jest ważne. Zabieram się dziś za przedświąteczne powinności; ) Wypisywanie i wysyłanie kartek. Przymiarki do prezentów-znaczy się wymyślanie i planowanie jak na razie...; ) Zdecydowanie lubię taki czas. A tu coś do posłuchania, bardzo bajkowe i jakby z dzieciństwa; ) Uspokajające bardzo.
Jeszcze trochę intrygującej muzy na całkiem dobry wieczór:

dobrego.

zima tęga trzyma.

2010-12-03T10:39:00.000-08:00

Kolejny mroźny dzień minął. Piękny od początku do samego końca. Zupełnie rano zaczęty. Przed świtem. W zupełnej ciemności przedzieranie się przez śniegi wyspowe...: )Uroki wyspiarstwa.

Dzionek zupełnie zimowy: ) Mróz i słońce. Czyli jak najbardziej zachwycający. Grudzień jest super!: )

Zapodaje jak najbardziej pasującą do aury tej muzę.Idę po herbatę. I ogrzać się przy kominku.

zasyp.

2010-12-02T11:42:00.000-08:00

Dość różne we mnie i na około rzeczy się dzieją. Zatem luźne myśli rzucam tu dziś...

Zupełny nawał śniegu na północy. Cały dzień sypało więc pokrywa śniegowa jest pokaźna! :) Jutro przedzieranie się na Roraty będzie dopiero wyczynem : ) Właśnie...jak na razie sił starcza i chodzę sobie codziennie na rzeczone Roraty. Trzeba wykorzystać energię, bo za niedługi czas może być spadek porannej chęci...ale cudnie jest! mimo zmęczenia, zaspania, zasypania; ) wielkich worów pod oczami...naprawdę to najcudowniejszy czas. Czekanie jest całkiem w porządku...: ) Dużo się udaje zrobić mimo odkładającego się przemęczenia...dziś pracowałam, robiłam zdjęcia między innymi i ręce się okropnie trzęsły...nie sądzę żeby to było powodowane nadmiarem kofeiny we krwi...; ) Może w weekend się uda cokolwiek nadrobić w materii snu. Żyję tą nadzieją: )

Dużo przemyśleń mam w sobie, bo jakoś w ten ostatni czas dane mi jest o wiele więcej słuchać niż mówić. Mówią bardzo różni ludzie...z przeróżnych środowisk...to bardzo dobre doświadczenie : )ale może o tym kiedy indziej...

Dziś też przeczytałam mądrą rzecz, którą śmiem się podzielić; )

"Pośród spraw ludzkich nic potężniej nie przyczynia się do utrzymania coraz intensywniejszego spojrzenia zwróconego ku Bogu niż przyjaźń z przyjaciółmi Boga"

Simone Weil

Poza tym dziś jakiś taki dzień odkryć. Dawania sobie szansy...; ) i dobrze było usłyszeć w słuchawce dawno niesłyszany głos...

Zaczął się nowy czas. Taki zupełnie przedświąteczny i czekaniowy.

Pieśń zupełnie numer 1 w top liście roratniej w tym tygodniu to:

Stworzycielu gwiazd świecących

1. Stworzycielu gwiazd świecących
Wieczne światło nas wierzących,
Zbawicielu wszystkich ludzi,
Niech Cię głos pokorny wzbudzi.

2. Ty żałując świata wszego,
Śmiertelnie zachorzałego
Przyniosłeś lekarstwo drogie,
Leczyć grzesznym rany srogie.

3. Już się miał świat ku zmrokowi,
gdyś rówien Oblubieńcowi,
wyszedł, jako zdrój z krynicy,
z Matki, Przeczystej Dziewicy.

4. Prosim, Panie litościwy,
przyszły Sędzio sprawiedliwy,
broń nas, dokąd czas jest tego,
od szatana zdradliwego.

5. Chwała Ojcu Przedwiecznemu
i Synowi Mu równemu,
i z Duchem Świętym społecznie,
niechaj nie ustanie wiecznie

Zatem czekam. Słucham. I mam nadzieję mieć się jak najlepiej...mimo bólu głowy i gardła...

W biegu.

2010-11-30T04:54:00.000-08:00

Zupełnie w biegu wszystko. Przemieszczam się pomiędzy centrum mojego miasta a dzielnicą o wdzięcznej nazwie Oliwa z prędkością światła; ) Pilnuje dzieci. Dwa zestawy różnych bardzo Maluchów. W każdym zestawie po 2 Maluchy; ) Zatem cztery różne temperamenty, humory i nastroje. Jak na razie zwyciężam urozmaicając i zabawiając. Dziś na ten przykład tylko do jednej rodziny jadę. Co cieszy, bo wczoraj Maluszaki wyssały energię ze mnie i padłam...; )Trochę teraz czuję zmęczenie. Jakiś "zjazd" energii...za chwilę ruszam do pracy także trzeba się reaktywować, bo dzieci jakoś dziwnie wyczuwają słabości opiekujących się nimi; ) Byłam już dwa razy w mieście dziś, bo różne poranne przygody zmusiły do przemieszczania się pomiędzy wyspunią a resztą miasta mego. Poza tym zima przyszła i jest. Pada czasem, częściej wieje i jest wówczas przeraźliwie zimno...zwłaszcza czuję owy chłód jak wsiadam do autobusu tego o 5.42: ) Poza tym dzisiejsze me przemyślenie na temat tego postępującego zagonienia w Adwencie to: czekanie wcale nie musi być stagnacją. Zazwyczaj jest intensywnym działaniem. Żeby do końca tylko sił do tego wstawania w środku nocy;: ) starczyło...

Przyjdź! nie zwlekaj!

2010-11-28T02:39:00.000-08:00

Zupełnie niezwyczajny czas się rozpoczął. To wstawanie przed świtem, w mroku brodzenie...wszystko z tęsknoty...nie można tego przespać, przeczekać, spóźnić się. Z pieśnią na ustach witanie nowego dnia... ogromnie lubię ten czas...bo jest cały czekaniem. Z taką ogromną tęsknotą się ten moment przeżywa. Te ranne wstawanie z tęsknoty...by nie przespać przyjścia tego Który jest spełnieniem oczekiwań...

2010-11-24T13:27:00.000-08:00

dzień udany. długi i dobry. tymczasem ja delikatnie rzecz ujmując padam...fajne jest takie naukowe zmęczenie...od nadmiaru wiedzy głowa boli.jescze kończę artykuł o źródle cierpień, które przynosi kultura. na dobrą noc przesyłam dobrą muzę. zima idzie wielkmi krokami. wyczuwam to.

drugi wpis dziś...

2010-11-23T13:56:00.000-08:00

Dzień zupełnie szary i mokry. Do końca. Senny z bólem głowy. Od rana-jak już wcześniej pisałam niefortunne wieści do mnie przychodziły. Ot tak. Po prostu. Takie dni się zdarzają i nie ma co od tej myśli uciekać. Zwyczajność. Czasem się zdaje mi, że zupełnie należy się koncentrować na tym co "tu i teraz" się wydarza. Na ludziach, sytuacjach, moich nastrojach...To fakt,że należy się przyglądać sobie i światu, ludziom-to absolutnie ważne. Tyle tylko,że wszystko jak najbardziej jest przejściowe,zmienne. Nie należy się "przyczepiać" do detali...to trudne. Trzeba się jakoś odważnie odważać; ) spoglądać w przód...zmieniamy się nieustannie, progres trwa...dobrze się całkowicie tego trzymać, nie nastawiać się...przyjmować. Ciągle odkrywać ten fakt...nie tylko mentalnie; ) Zmęczenie zupełnie mnie zgniata...

Czas spać, rano trzeba wstać do życia...bo dzień długi jutro się zapowiada...

dobranoc...

od rana wieści dziwne. różne.

2010-11-23T00:43:00.000-08:00

od rana wieści dziwnie różne. przez co mój nastrój dość szwankuje dziś. do tego ta pogoda lekko wkurzająca. zaraz na uczelnię wybieram się. jesiennie do szpiku kości ; ) czekam na śnieg. od dziś: )wolę zasypanie niż ciągłe moknięcie i brodzenie w kałużach. znalazłam o poranku ten cytat i bardzo mi się spodobał więc dzielę się otwarcie.

" Teraźniejszość jest czymś, co nas wiąże. Przyszłość tworzymy sobie w wyobraźni. tylko przeszłość jest czystą rzeczywistością."
Simone Weil

deszcz zewsząd.

2010-11-22T02:51:00.000-08:00

Jesiennie i chlapa. Spać się chce. Do tego muza dobrze nastraja właśnie ta. Od rana rozmowy o kinie i filmach. Ciężko się zebrać do konkretności jakiejś. Jesień tak właśnie nastraja. Kawa zaparzona. Jeden tylko odcinek mojego ulubionego serialu zobaczę. Staram sobie dawkować; )Poniedziałki naprawdę bywają trudne...zwłaszcza po przyciężkawych weekendach...Przynajmniej plany na najbliższy czas się klarują. Trzeba do systematyczności powrócić i może podróż jakaś się przydarzy...bardzo na to czekam. Żeby się ruszyć stąd. Na Mazowsze.Choć na chwilę.

dwumiesięcznica.

2010-11-16T14:00:00.000-08:00

Już dwa miesiące minęło od powrotu z Izraela. Ten tutejszy czas to dwa długie miesiące, jakiejś stagnacji. Czas zdecydowanie tu wolniej płynie. Co na to poradzić? chyba nic. Rzeczywistość trzeba przyjmować. Podróż na daleki bliski wschód była wydarzeniem życia-nie ma co tego ukrywać...wdzięczność czuje,że udało się tam być i poznawać, kosztować smakowitości, doświadczać miejsc, ludzi...

Shalom! Salam malejkum!

listopad w pełni.

2010-11-12T02:17:00.000-08:00

myślę, że ta muza dobrze "ilustruje" rzeczywistość listopadową.

2010-10-31T15:52:00.000-07:00

zebrało mi się na jeszcze jeden wpis. wieczór małych wzruszeń...opiekowałam się małym maleństwem...co już 8 miesięcy liczy i jest pod wrażeniem zaradności tego Maluszaka: ) Poznaje świat w pełni dziecięcego zachwytu...i to jest wzruszające...
poza tym foty z UK nadeszły ; ) i podziwianie rozmiarów brzucha mej bratowej... jestem pod duuużym wrażeniem...6 miesiąc się zaczął a tu taki bebeszek; ) imię wybrane, przeze mnie też; ) zdradzę jak się urodzi Maluch; )

Ostatni akcent wpisowy, to Twoje uro J.! bardzo Ci winszuje, życząc samego dobra!: )dużo składowych dziś...dobry to był dzień...

Niedzielnie. Świątecznie.

2010-10-31T05:06:00.000-07:00

Pięknie jest na świecie i jesiennie. Nie nazbyt umiem to zwerbalizować jak świetnie jest wygrzewać się w taki dzień na słońcu z kubkiem kawy w dłoni...
Dzisiejsza poranna podróż na moją wyspę nastroiła mnie nieco nostalgicznie. Bo tęsknie bardzo do ludzi ważnych dla mnie...zwłaszcza tych co tak daleką są...Trzeba się oswajać z tęsknotą...A ludzie tu...też ważni i czasem wymagające są te relacje, trudne...może dlatego,że w codzienności tak bardzo są osadzone.Kto to wie?: ) Wracam do cieszenia się niedzielą. I Bliskimi.

Po długim czasie...

2010-10-29T13:44:00.000-07:00

Okropnie dawno nic nie pisałam. Wiele się wydarzyło, nazbierało. Był taki czas zupełnie bez weny. Z trudnościami ogólnymi. Z taką niemożnością nazwania rzeczy po imieniu, bo były zbyt mocne...Byłam w różnych miejscach...na Kaszubach i w Małopolsce...Wszędzie była cudna jesień i ludzie dobrzy. Generalnie ja nie byłam w super kondycji nastrojowej ale zawsze coś zostaje po takich eskapadach...we mnie zostało dużo zachwytu...nad okolicznościami przyrody, nad byciem z ludźmi-ot tak po prostu. Zwłaszcza fajnie było snuć się po krakowskich kawiarniach...kosztując dobroci płynnych(herbata i inne słodkości; ) Spotykanie ludzi bliskich w innych szerokościach geo. jest la mnie zawsze inspiracją...Dużo się wydarzyło, dużo ważnych rozmów, słuchania...milczenia. To na pewno nie był zwykły czas...jakoś intensywnie emocjonalny. Wchodzenia bardzo w swoje potrzeby, przyglądania się sobie, rozmyślania...nie wiem czy to na poczet jesiennych refleksji czy też dlatego,że wiek ku temu mnie skłania; ) albo może dlatego,że przychodzi czasem taki okres "rozliczania" się ze sobą z innymi. Przyglądania się. Dlatego nasuwa się sdemowski utwór: http://www.youtube.com/watch?v=t5UN2oQ0Wuo Tak to właśnie...Wciąż uczę się żyć na własnej skórze...chyba to nawet już tu umieszczałam...ale nic.

Generalnie wczoraj na ten przykład był wieczór powrotów...takich bardzo konkretnych...z ważnymi rozmowami i byciem. Przygodowo było, bo w tak zwanym międzyczasie przeniosło się wszystko w plener i szczęście całe, że nie było zimno; ) Poza tym myślę, że każde milczenie w relacji jest swoistym "umieraniem". Faktem jest również, że to daje sposobność do wejścia bardziej, głębiej w relację ale zbyt długie zwlekanie jest...ogromnie wysuszające...Teraz czuję spotęgowaną wolność...radość mieszającą się z milionowym zmęczeniem...powroty bywają długie i męczące. Doprawdy; ) Nie umiem tego ponazywać co się wczoraj przez mnie "przetoczyło". Może kiedyś znajdę odwagę i czas...albo po prostu powiem to Komu trzeba; ) Tymczasem naprawdę przeżywam fazę - 100 dla mocy więc muszę się w pozycji horyzontalnej zainstalować...a teraz jakoś mi się słucha tego: http://www.youtube.com/watch?v=KbBSWfDzpWo bardzo dawno tego nie słuchałam...w zeszłym roku w górach...w Beskidzie Żywieckim...ogromnie mnie ciągnie w góry jakoś dziś mocniej i dlatego muszę iść spać żeby tęsknota mnie całkiem nie pochłonęła...dobrego bardzo wszystkim!

Adoracja.

2010-10-19T00:20:00.000-07:00

W najbliższy czwartek (21.10) po mszy akademickiej w Krypcie chcemy Was zaprosić do dalszej wspólnej modlitwy. Rusza cykl comiesięcznych spotkań modlitewnych. Formuła tych spotkań opiera się na medytacji nad Słowem, modlitwie indywidualnej, będzie nieco śpiewu również i modlitwy spontanicznej. Także z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie: ) Bardzo wszystkich zapraszamy! Pozdrawiamy serdecznie,

Duszpasterstwo Akademickie Górka

Nic nie zmienia się...

2010-10-18T07:15:00.000-07:00

Jak w tytule nic nie zmienia się. Dlatego z sentymentu do tego zespołu i z mojego obecnego stanu zamieszczam link: http://www.youtube.com/watch?v=ZzpKLgvl3dM

Piękno ikon.

2010-10-14T03:49:00.000-07:00


Chrystus.

Polecam zajrzeć na: http://www.karmelslowa.pl/

2010-10-09T11:56:00.000-07:00

kolejny dzień, kolejny spacer; ) uroki wyspuni mej na nowo odkryte. piękne jesienne słońce, spokój i cisza. czy można czegoś więcej chcieć? w weekend jesienny? oto mała fotorelacja:

Dziś zielonym szlakiem przemierzałam rezerwat "Ptasi Raj". Bardzo polecam ten obszar na wycieczkę, bo ponoć na samej wieży obserwacyjnej można spędzić 2h...często nie docenia się uroków miejsca w którym się mieszka...; ) Spacer był udany. Choć prawie cały w ciszy...lecz to cenne jak najbardziej razem milczeć. to też polecam: ) Dobrego!

Padam.

2010-10-08T10:33:00.000-07:00

Zupełnie szalony tydzień. Zajęć trochę na uczelni. Mało snu, dużo spotkań i z ludźmi bycia. Wszystko na uczelni jawi się tak świeżo i nowo. Zwłaszcza filozofia kultury; ) będzie to ciężki przedmiot ze względu na obciążenie intelektualne prowadzącego; )ale lubię wyzwania zatem czekam z niecierpliwością na potyczki słowne: ) Poza tym jestem fanką pana, który z nami ma zajęcia z filmu dokumentalnego...jest kompletnie szalony!tańczy, wygina się, nachyla w zaskakująco gibki sposób...robi jednoosobowe dramy...zachwyt nim przeżywam. Będzie uroczo coś czuję. Nie wszystkie zajęcia były. Było też mnóstwo okienek i czekania ogólnego ale takie są pierwsze dni zazwyczaj.

Dziś byłam na spacerze leśnym i jesiennym. I to był dobry ruch. Las przywitał ogromną różnorodnością nachylenia terenu; )i cisza była. Świetne światło się przebijało przez korony drzew... Nie byłam sama więc to już zupełnie było miłe. Fajne rzeczy można robić razem. Przestrzeń leśna sprzyja rozmowom i różnym przejawom duchowej drogi; ) Zwłaszcza tej pod górkę...: )

Jesień w tym roku jakoś wyjątkowo jest łaskawa. Oby jak najdłużej było tak. Rzecz jasna w góry się chce...jakoś dziś niemożebnie intensywnie...i Bieszczady...do nich ciągnie. Ogromnie dziś...
piosnka na tę okoliczność. Tymczasem padam na twarz. Zmęczeniowo. w końcu cały tydzień dziś ze mnie wychodzi; ) Regeneracji czas zacząć! Dobrego.

Bądź wierny. Idź.

2010-10-07T04:30:00.000-07:00

Czasem jest trudno zrozumieć całą rzeczywistość, która nas otacza...i ludzi, sytuacje, relacje. Zaskakująco mało wiemy o życiu...czasem takie myśli przychodzą...dziś dla mnie wierszem dnia a może nawet tygodnia jest:

Idź dokąd poszli tamci do ciemnego kresu
po złote runo nicości twoją ostatnią nagrodę

idź wyprostowany wsród tych co na kolanach
wsród odwróconych plecami i obalonych w proch

ocalałeś nie po to aby żyć
masz mało czasu trzeba dać świadectwo

bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny
w ostatecznym rachunku jedynie to się liczy

a Gniew twój bezsilny niech będzie jak morze
ilekroć usłyszysz głos poniżonych i bitych

niech nie opuszcza cię twoja siostra Pogarda
dla szpiclów katów tchórzy - oni wygrają
pojdą na twój pogrzeb i z ulgą rzuca grudę
a kornik napisze twój uładzony życiorys

i nie przebaczaj zaiste nie w twojej mocy
przebaczać w imieniu tych których zdradzono o świcie

strzeż sie jednak dumy niepotrzebnej
oglądaj w lustrze swa błazeńską twarz

powtarzaj: zostałem powołany - czyż nie było lepszych

strzeż sie oschłości serca kochaj źrodło zaranne
ptaka o nieznanym imieniu dąb zimowy
światło na murze splendor nieba
one nie potrzebują twojego ciepłego oddechu
są po to aby mówić: nikt cię nie pocieszy

czuwaj - kiedy światło w górach daje znak - wstań i idź
dopóki krew obraca w piersi twoją ciemną gwiazdę

powtarzaj stare zaklęcia ludzkości bajki i legendy
bo tak zdobędziesz dobro którego nie zdobędziesz
powtarzaj wielkie słowa powtarzaj je z uporem
jak ci co szli przez pustynię i ginęli w piasku

a nagrodzą cię za to tym co mają pod ręką
chłostą śmiechu zabójstwem na śmietniku

idź bo tylko tak będziesz przyjęty do grona zimnych czaszek
do grona twoich przodków: Gilgamesza Hektora Rolanda
obrońców królestwa bez kresu i miasta popiołów

Bądź wierny idź

Z. Herbert

tygodnia środek.

2010-10-06T12:19:00.000-07:00

jestem po dniu pełnym zajęć. różnych bardzo. począwszy od estetyki na przemyśle filmowym skończywszy. generalnie nadarzyła się też przerwa taka,że starczyło czasu na spacer nad jeziorem otomińskim z dzielną manią i jej mamą. po wykładzie porannym z estetyki miałam niebywałą rozmowę z moją panią od tejże estetyki...było wzruszeń moc, łez i generalnie oswajania się z lękiem...dzisiejszy dzień przebogaty w różne doświadczenia. kolejny dzień za który jestem wdzięczna. i jedna myśl mi przychodzi do głowy: droga do poznania samego siebie z pewnością wiedzie przez drugiego człowieka. nawet wtedy kiedy w relacji z nim jest trudno czasem(bo się wielu rzeczy najzwyczajniej nie rozumie) i zdarza się nerwowość...to wszystko pokazuje jak ta druga osoba jest ważna i jak bardzo się ją kocha...

Przemiana

Przemienić się

wywrócić się jak rękawica

okręcić jak planeta

przewlec siebie przez siebie

aby każdy dzień przeniknął w każdą noc

aby każde słowo przebiegało na drugą stronę prawdy

aby każdy wiersz wyszedł z siebie

i zaświecił osobno

i aby twarz wsparta na ręku

wypotniała na wewnętrzną stronę dłoni

Aby to pióro

przyoblekło się w samo milczenie

chciałam powiedzieć w miłość

Spaść z konia

twarz umazać w pyle

oślepnąć

wstać

i dać się prowadzić

jak ślepy Szaweł

Do Damaszku

Anna Kamieńska

Taki dzień dziś był bogaty...

Bardzo to cenne wszystko.

Choć czasem nic się nie rozumie...

Początek tygodnia.

2010-10-03T21:39:00.000-07:00

Rok akademicki się zaczął. Znowu od początku...znaczy się znów na 1 roku jestem a może na 4. Kto to zliczy? ; ) Na dobry początek muza całkiem ciekawa. Proszę bardzo ! a teraz to ja muszę już lecieć,bo się nie godzi spóźniać pierwszego dnia. Dobrego dziś.

Niebo.

2010-10-01T16:43:00.000-07:00

Jesteś tam Krzychu. Zupełnie jestem pewna tego. Długi niesamowicie ciężki dzień to był. Pogrzeby nie bywają najłatwiejsze. Zwłaszcza jak się na nich jeszcze śpiewa...i jak się widzi jak ogrom cierpienia i bólu na który nie można powiedzieć: "będzie dobrze i się ułoży". Rozwaliło mnie jak Maciek, Andrzej, Jarek i Paweł nieśli dziś trumnę z Twoim ciałem Krzychu...Generalnie był to dzień: tysiąca momentów w których czułam bezsilność i bezradność i tylko chciałam głośno się rozpłakać a nie tłumić...

Były piękne momenty: pogoda...niebo już nie płakało...siła i oparcie w tym,że byliśmy w tym smutku razem. Że można to było przegadać, płakać do woli i przytulić się do Twojej Mamy, Żony i Córki...zresztą Ty wszystko to widziałeś cwaniaku; ) Kurka! Lenka śmieje się jak Ty: ) i była dziś rozchwytywana przez licznych wujów i drogie ciotki: ) Bez obaw: będziemy z nią ilekroć będzie taka potrzeba: )a! i bez potrzeby też z nią zostaniemy!: )A Dominika i Rodzice...nie martw się: muszą to wszystko przeżyć-będziemy z Nimi. Ze sobą też będziemy jak najczęściej. Jeszcze bardziej i mocniej.

Ścieżka dźwiękowa z filmu Wino Truskawkowe bardzo mi się kojarzy z Tobą więc poczynię wklejkę tu:dobra, górska muza taka jaką lubisz oprócz tej punkowej: )

Jest ciężko bez Ciebie. Ogromnie boli... ale tak naprawdę to Szczęściarz z Ciebie niemożebny,że tam już jesteś i teraz z góry nas doglądasz...miej na nas patrzenie i się wstawiaj u Kogo trzeba.

Płacze znów, bo się nie da inaczej...ale to takie oczyszczające zarazem.
Spać się chce i zmęczenie milion. Trzeba wstać jutro żeby żyć. Dalej. To pewne.

2010-09-30T13:21:00.000-07:00

W niebie będziemy odpoczywali i oglądali, będziemy oglądali i kochali, będziemy kochali i wychwalali. Oto co będzie na końcu, ale bez końca. Bo jaki inny jest nasz cel, jeśli nie dojście do Królestwa, które nie będzie miało końca?

2010-09-29T15:27:00.000-07:00

Taki czas nastał ,że dużo rozmów, ze sobą bycia, modlitwy, wzruszeń, płaczu.
Dziś z przyjaciółmi znów się spotkaliśmy po wspólnej mszy i zaczęliśmy konkretną pomoc planować i rozdzielać zobowiązania. Nie ma stagnacji i ciemności, która demotywuje...jest tyle rzeczy do ogarnięcia.

Ps 91

...Okryje cię swymi piórami
i schronisz się pod Jego skrzydła:
Jego wierność to puklerz i tarcza.
W nocy nie ulękniesz się strachu
ani za dnia - lecącej strzały,(...)

bo swoim aniołom dał rozkaz o tobie,
aby cię strzegli na wszystkich twych drogach.

Na rękach będą cię nosili,
abyś nie uraził swej stopy o kamień.
Będziesz stąpał po wężach i żmijach,
a lwa i smoka będziesz mógł podeptać.

Ja go wybawię, bo przylgnął do Mnie;
osłonię go, bo uznał moje imię.
Będzie Mnie wzywał, a Ja go wysłucham
i będę z nim w utrapieniu,
wyzwolę go i sławą obdarzę.
Nasycę go długim życiem
i ukażę mu moje zbawienie.

Bóg jest dobry. Pełen miłosierdzia i łaski.

...

2010-09-27T21:02:00.000-07:00

[*]

Wczorajszy wieczór, noc i kolejne dni będą trudne. Takie jedne z najsmutniejszych w życiu. Wczoraj zginął dobry kolega z duszpasterstwa akademickiego. Zostawił żonę i maleńką córkę- Lenkę. Zupełnie nie wiem jak to poukładać w głowie, jak to zrozumieć. Na razie nie mogę...nie umiem zupełnie. Tyle wspólnych wypraw, ważnych doświadczeń przeżywanych wspólnie i razem z dawną ekipą...a teraz Cię nie ma. Wczoraj jak tylko dostałam telefon to pierwszym odruchem, działaniem było spotkanie się na mszy wspólnej o 21. ja nie mogłam dojechać-niestety ale pamięć w modlitwie była w tej samej godzinie. Cały czas kołacze we mnie pytanie: dlaczego? po co? jaki jest tego sens?
Mam takie zdjęcie z rowerów kaszubskich z duszpasterstwem-to było jakieś 4 lata temu chyba...po jednej stronie stoi Jacek(zginął 3 lata temu w nowozelandzkich górach) jestem ja na tym zdjęciu i po prawej stoi Krzyś. Nie ma Go od wczoraj...to są ogromnie osobiste straty...pisząc ten wpis łzy spływają po policzkach.
Krzyś! dziękuję Ci za Twoją obecność. Byłeś Dobrym Człowiekiem.

...

Shalom.

2010-09-27T09:14:00.000-07:00

Shalom Miriam.

pięknie.

2010-09-27T03:10:00.000-07:00

Jakoś tak ostatnio miałam kryzys z powodu pisania tego bloga. Chodzi mi o powierzchowność moich wpisów tu i o uzewnętrznianie się... Poza tym znów jestem chora, Tym razem moje sławetne zatoki... Chyba zażegnałam ten kryzys blogowy więc nadal będę od czasu do czasu wypisywać jakieś krótkie notki i przemyślenia moje. Dziś jest tak jesiennie,że chyba bardziej się nie da: ) Z nieba deszcz siąpi intensywnie, zimno i ogólna szaruga ale mimo tego tak bardzo lubię tę porę roku. Mam dopasowaną muzę na dziś do tej aury: bardzo lubię zatem polecam posłuchać reszty utworów.
Bardzo fajny weekend był. Pracowałam nieco i chillowałam też: ) Z ludźmi bycie dodaje dużo energii. Dużo śmiechu i żartów, zabaw nie do końca na wysokim poziomie; ) rozmów i nawet ciszy: )
Dostałam wczoraj 8 książek zatem pókim w domu schorowana zamierzam się nieco przymierzyć do tych lektur. Zaczęty Chwin, Huelle, Terzani...i jeszcze te 8 w zanadrzu...będę czytać nie ma co: ) Na dobry początek tygodnia kawałek poezyji wkleje: ) bo bardzo też lubię. Może zmienie charakter bloga?i będę się dzielić tylko tym co mnie inspiruje...; )Się zobaczy.

Nic nie zmienia poezja największa

najpiękniej ośpiewany ból

i przyjdą nowi do nowego

a ty kamieniu proś o westchnienie

A wokół lecą oszalałe liście

i słońce przez ich przetak się przesiewa

ciepłe ogrody stoją w zwykłym plonie

jesieni tak i ja nie gonię piękna

ono jest albo go nie ma

i to nie wtedy gdy się komu zdaje

chyba,że idzie już na samym końcu

gdy nie ma komu go wysłowić

Anna Kamieńska

Idę zaparzyć herbatę z sokiem babcinym malinowym. Dla zdrowotności. W tym smętnym dniu tylko czytanie pozostaje: ) dobrego.

niedzielnie.

2010-09-26T04:45:00.000-07:00

już całkiem na chillu. nadal jestem na wrocławskiej i jest genialnie leniwie. weekend jest bardzo udany. wyśmienicie i wybornie wręcz. poza tym to już ponad tydzień jak wyjechałam z IL. i dużo się zadziało przez ten czas...doprawdy.we mnie i na około. mam ogromnie dużo przemyśleń jakiś takich, które noszę w sobie i nie wiem do końca zupełnie czy chcę je wyartykułować...nawet nie wiem czy chce tego bloga dalej pisać...tak się podziało.tymczasem wracam do zesobąbycia: ) dobrej niedzieli wszytskim.

2010-09-23T13:55:00.000-07:00

jesień jest absolutnie cudna. ciepła i złota. ogólnie przeżywam zachwyt. tylko rankiem tak marznę okrutnie...do szpiku...nie wrócą te dni gdzie już o 8. było 24 stopnie...ehu. trzeba się przyzwyczaić, bo cieplej nie będzie. jutro jesienne grzybobranie czyli akcja: "dla wszystkich starczy grzyba". i ciąg dalszy wakacji. to jest najbardziej super chyba...: ) weekend zupełnie na chillu się szykuje. czyli wrocławska 15 welcome: ) a tam: zesobąbycie: ) i przejawy wszelakie tego. wracając do mojej jesiennej zadumy to tak naprawdę lubię jesień i w niej "brodzenie". lubię kiedy wszystko złoci i się i brązowieje. to jest zupełnie genialne!
dziś byłam nad morzem. tak wieczorem na rowerze całkiem. żeby jakoś poukładać rzeczywistość nową. i ludzi w niej. bo się dzieje.zawrotnie wręcz. sen by się przydał, bo ostatnio go jakoś nad wyraz za mało...zmęczenie. ogromne wręcz.

chos. ogólnie.

2010-09-22T12:00:00.000-07:00

dużo się dzieje. powroty, nawroty, spotkania, rozstania...
w najbliższej przyszłości dużo działań. daje to dynamiczność...nie ma co.
tymczasem jeszcze na chwilę trzeba się skupić i skoncentrować. zawalczyć. warto jak się zdaje.
pójdę już. chyba z tej intensywności w sen się udam.
a! i nie ma takich rzeczy z których byśmy nie wyszli...trzeba walczyć o radość.

Wróciwszy.

2010-09-20T23:37:00.000-07:00

Całkiem wróciłam. Przeziębienie i ogólne osłabienie gratis dostałam od tej powrotnej podróży. Powoli wracam do "siebie". Dzień rozpoczęty od pysznej herbaty i cubita negro-też jak najbardziej sprawiedliwych; ) przez to jeszcze bardziej smakowitych. Dużo emocji towarzyszyło temu mojemu wracaniu i pierwszym chwilom tu. Na szczęście powoli się oswajam. Zupełnie wszystko intensywne przez te ostatnie 3 dni. Dziś naukowo. Jak najbardziej chcę ten czas poświęcić czytaniu. Fajne rzeczy w sumie, bo z sztuką związane. Wczoraj też robiłam przymiarki do uczenia się i w każdym razie pierwszą rzeczą jaką przeczytałam była mała notatka o czaszkach z Jerycha; )nawet się ubawiłam.Nic trzeba wracać. Za oknem szaruga zupełna. Mój dom cały zatopiony w ciszy, ja dopijam pierwszą poranną herbatę i bardzo mi się kojarzy z takimi chwilami taki utwór: ... jak właśnie ta chwila w której teraz trwam.

Inspiracje.

2010-09-13T12:54:00.000-07:00

Mam wrazenie,ze ciagle jestem "narazona" na inspiracje. Dzwiekami, ludzmi, pogoda, klimatem tegoz miasta, dobrocia ludzka, taka calkiem zwyczajna w codziennosci sie objawiajaca. Tak co rusz i nieustannie. To wszystko sprawia,ze jakos chyba trudno mi bedzie stad odjezdzac. Tak cos czuje. Duzo by pisac o tym co mnie i kto mnie tu spotyka...moze jakos przeleje moja wdziecznosc tu-choc nie wiem czy sie na to zdobede w ogole.Muza, ktora mi dzis towarzyszy- przez przypadek odkryta jest tu, bardzo jakos mi przypadla do gustu.

Dzis na wysmienitym spacerze bylam. Takim fotosowym calkiem. Pogoda sie wyklarowala wiec mozna bylo ruszyc na zwiedzanie i fotosow robienie. Mile towarzystwo wiec wszystko jak najbardziej udane. Dzien jakos wybitnie zmeczeniowy i slaby fizycznie. Za duzo slonca...chyba.

Bylam na weekend u znajomego. Bardzo fajne okolice i pieknie po prostu(Latrun, Emaus...)-choc malo spalam, bo jakies male zwierzatka sie probowaly do mojego pokoju zainstalowac to bylo mi tam fajnie. Przyroda i okolicznosci nadmorskie przyjemne nieslychanie. Trudno bylo mi tylko jakos tak tylko sie do konca nie stresowac...tymi wszedobylskimi zwierzatkami. W ogole w Latrun jest bardzo piekne opactwo Trapistow. W takiej zupelniej zielonosci i dziczy sie znajdujace. Ojcowie maja ogromne polacie gruntu. A tam ciagnace sie w nieskonczonosc planatacje winogron oliwek...raj. Ogromny spokoj i cisza tam. Mysle,ze pobyt w takich miejscach daje czlowiekowi mozliwosc powrotu do siebie. Do takiej harmonii i ciszy, ktora wszyscy nosimy w sobie. Zatem bardzo fajnie,ze tam bylam-choc na moment. Zdjec jest znacznie wiecej z tej wyprawy weekendowej i dzisiejszej ale zupelnie te zdjecia w rozsypce. Nie umieszczone na picasie. Dlatego jakos nie umieszczam ich tu.

*Z dedykacja dla DA Gorka zrobilam fotos na plazy. Bo calkiem czasem do Was teskno. I bez Was to nie ma calkowitego fanu...tylko zalazki; )

Takze w jakas wyprawe daleka nalezy nam sie wybrac...*

Ide. Zregenerowac sie trzeba. Noc spokojna by sie przydala.

Wieze z kamienia.

2010-09-10T12:31:00.000-07:00

To tytul ksiazki Wojciecha Jagielskiego. Przeczytalam ja w te wakacje. Najmocniej mna wstrzasnela. Jest to opowiesc o Czeczenii, o jej mieszkancach i calkiem partyzanckiej wojnie. Ksiazka w bardzo precyzyjny sposob ukazuje dwie najwazniejsze persony tamtej wojny. Szamil Basajew i Aslan Maschadow sa prawie glownymi bohaterami tego reportazu. Autor pokazuje dwie postawy owych dwoch panow: poczucie obowiazku, troski i bezgranicznego szalenstwa bez zadnych konsekwencji-kto zgadnie ktorych z nich byl bezgranicznie szalony? : )
Wieze z kamienia to opowiesc o wolnosci i jej granicach. O przekraczaniu tych granic. O niekonczoacych sie obietnicach...ktorych nikt nie moze spelnic. W ogole wieze z kamienia to obiekt architektoniczny: ) Zaczeto je budowac na Kaukazie by sluzyly za schronienie kupieckim karawanom. Pozniej zamieszkali w nich kaukasy gorale a wieze staly sie symbolem ich tosamosci i odrebnosci. Swoistym lacznikiem miedzy przeszloscia a terazniejszoscia. Mityczna oaza rowniez. Ucieczka i schronieniem. Bardzo godna i powazna lektura. Lubie takie. Bo calkiem poszerzja horyzonty. Mocniej uwrazliwiaja i obalaja stereotypy.
Mysle sobie o tym czasie tu...ze wiezami z kamienia dla mnie sa niekiedy ludzie. Calkiem nieprzystepni, zamknieci. Chroniacy swoich granic za wszelka cene. Przy tym bardzo siebie i innych kiereszuja bo przybieraja pewne postawy ktore calkiem nie sluza i nie wyswiadczaja dobra-nikomu po prostu. Pozorna kontrola sytuacji jest tylko powierzchownoscia...straszna rutyna. Spotkanie z drugim czlowiekiem jest szansa, dawaniem okazji sobie na zwyczajne poznanie i pobycie z tym kims. Wtedy chyba serce sie poszerza. Zwyczajnosc jest wowczas szalenie prosta. Nie mozna w koncu zostac taka wieza z kamienia do konca...bo sie okaze,ze bardzo szybko sie rozpadnie owa wieza na male kawalki...hm. Taka refleksja mi przyszla. Jakos taka ogolna jest i sie nie odnosi za bardzo do nikgo...no chyba,ze do moich przedziwnych dwoch sasiadek; )tak to dla nich ten wpis; ) zartuje rzecz jasna: ) Na dobre zakonczenie tego dnia. Jakos koncowka intensywnoscia tchnela...przy scianie placzu bylam popatrzec na radosc ze swietownia naszych braci i to starszych w wierze. Mysle,ze koncowka dobra bedzie moj ulubiony Matiyashu.
Jerusalem...
">

zupelnie zwyczajnie.

2010-09-09T09:28:00.001-07:00

Wczorajszy dzien wydawal sie calkiem stracony. Jakis taki dziwny nastroj dopadl mnie i nie chcial opuscic. Stoczylam ogromnie mozlona walke o powrot do pierwotnej radosci. Udalo sie. Dzien zwyczajny. W biblio. Wieczor zas w bardzo milym towarzystwie spedzony. Na kolacji calkiem pozegnalnej. Bardzo mily czas, prawie calkiem w jezyku wloskim przegaany w przewyzszajacym towarzystwie polskim; )Takie czasy!: ) Ale naprawde sie przyzwyczailam i nie robi mi to juz zadnej roznicy w jakim jezyku mowi sie przy stole: )
Cenny czas. Bo lubie tak po prostu sluchac. I byc z ludzmi.

Poza tym druga czesc wieczoru spedzona w calkowitym towarzystwie wloskim; ) szulerskie rozgrywki karciane nastapily: )Ciekawie, przyjemnie i duzo smiechu bylo. I nauczylam sie kolejnej gry: )

W te wakcje czytam rozne ksiazki, artykuly, streszczenia, opracowania, dziela zebrane, skrypty...; ) zupelnym hitem jenak byly Wieze z kamienia ale o tym to jutro napisze, bo czas goni. Trzeba intensywnosc zaczac: )

Nowy Rok.

2010-09-09T09:14:00.000-07:00

ŻYDOWSKI NOWY ROK - SZANA TOWA!

fotos : TP.

8 września o zachodzie słońca rozpoczelo się święto Rosz Haszana, żydowski Nowy Rok - 5771 wedle hebrajskiego kalendarza. To święto upamiętnia stworzenie świata, przypomina o sądzie Bożym, otwiera też dziesięciodniowy okres pokuty trwający do święta Jom Kippur.

jakoś tak dziś...

2010-09-08T05:56:00.000-07:00

dziś dość dziwny jest dzisiejszy dzień.

od samego momentu przebudzienia się.

zatem muza tylko jedna przychodzi do głowy.

muza na dobry dzień.

2010-09-06T23:03:00.000-07:00

dwa utwory na dobry dzień.

oto pierwszy: ) a tu drugi kawałek .

dobrego.

la vida secreta de las palabras.

2010-09-06T22:56:00.000-07:00

Lubię ludzi. Nawet bardzo. Uwielbiam być, coś tworzyć razem, spacerować,rozmawiać, biegać, śmiać się do utraty tchu, spędzać długie godziny na piciu herbaty, kocham podróżować z nimi, urządzać wyprawy rowerowe, eskapady nad morze. Lubię do nich mówić, być słuchaną i cenne to jest kiedy oni mówią a ja nie muszę niczego komentować. Tylko po prostu się zasłuchiwać. Lubię takie momenty kiedy po całym dniu wędrowki górskiej albo jakiejś innej; ) np. rumuńskiej docieramy do wytyczonego celu-w całkowitym zmęczeniu-siadamy i jesteśmy ze sobą najzwyczajniej. Pijemy herbatę i rozmawiamy długo w noc. Albo taki moment kiedy wakacje się zaczynają i robi się różne szalone rzeczy. Na przykład: całonocne rozmowy na balkonie i snucie planów na najbliższą przyszłość. Cenię takie momenty kiedy siedzimy przy kominku w jakimś kaszubskim domku i gramy w najróżniesze gry. Szalonością jest aktywność nocna po 10h spędzonych na stoku w Korbielowie...gry najbardziej ruchliwe i najmocniej wymagające intelektualnego wysiłku...Jakoś taką wdzięczność mam w sobie za moich Przyjaciół. Dziś jakoś mocniej.

Weekend ostatni całkowice szalony. Choć nie zapowiadał się taki...: ) Sobota leniwa dość. Taka kodnycyjna; ) Za to wieczorem w końcu się udało film zobaczyć. Komedia. Taka amerykańska bardzo. Ale warto się zrelaskować. I uśmiać tak,że aż płuca bolą od nadmiaru przepływu powietrza. Tym razem miałam inhalator; ) Niedziela zupełnie i bardzo zapełniona. Od świtu samego do wieczora. Ale o tym będzie zupełnie osoby wpis. Tak się zdaje. Choć...może później po prostu foto i filmo relację tu umieszczę. Byłam na greckiej procesji. Takiej, która "odnosiła" Maryję na miejsce : ) I zamęt,chaos był przy tym niebywały. Dużo śpiewu, ludzi i ogólnej radości. Trzeba to zobaczyć; )

Reszta dnia bardzo intensywna w spacery. I ludzi. Zupełnym hitem dnia jeśli mogę w ogóle użyć takiego określenia była Eucharystia w hebrajskiej wspólnocie chrześcijańskiej: ) Piękna, wymowna liturgia. Śpiew cudowny. Dla ucha miłe hebrajskie półtony: ) Wieczór zupełnie spokojny. Na rozmowie spędzony. W miłym izraelskim mieszkanku.

Ludzie są darem. Ogromnym zadaniem. Czasem są tylko na chwilę. Na moment. Lecz to nic. Dzięki nim odzyskujemy życie. Warto z nimi tworzyć. Być po prostu-nie oczekując. Życie jest w końcu ukryte w słowach.

arabski zaspiew Maryjny.

2010-09-05T06:54:00.000-07:00

: )

rytm to niesmiertelnosc.

2010-09-04T00:27:00.000-07:00

wczorajszy dzien bardzo jakos taki nerwowy. sprawa z mgr sie troche odmienila i calkiem nie jest po mojej mysli. duzo wczoraj kombinowania, kontaktowania sie, rozmow i rad. mysle, ze sie ulozy. zreszta przyszly wiesci z PL, ze innym drogim osobom jakos tez sie nie wiedzie nadzwyczajnie w bojach naukowych. zatem chwilowe zmartwienie tez tym. jednak trzeba miec jakis plan na najblizszy czas. kilka pomyslow przyszlo do glowy. bedzie jakos.

rozmawialam z stefkiem dzis i jakos sentymentalnie sie zrobilo. jakby pieknie bylo z wami zaspiewac jeszcze.moze sie nadarzy po powrocie.

wybralam sie wczoraj na targ zydowski. w poszukiwaniu pysznych owocow po tanioszce i fotosow. udaly sie te dwie kwestie polaczyc. byl halas i ogolny zamet ale udalo sie z tego wyjsc zwyciesko. nawet bardzo. dzis od rana towarzyszy mi ta muza i jakos nie opuszcza. bardzo lubie te plyte. rytm to niesmiertelnosc w koncu, a taki rytm to zwlaszcza: ) od rana intensywnosc jerozolimska. spacery wszelakie i przepychanie sie pomiedzy rosyjskimi pielgrzymami i arabami: ) bezcenne. nawet mnie to nie irytuje juz. sie idzie przyzwyczaic.
rano w Bozym Grobie byla msza po PL, chyba moja ostatnia tam. mocne slowo dajace nadzieje uslyszalam. zatem jest 10.25 a ja juz tyle intensywnosci mam w sobie.

dzien piekny sie zapowiada. turystyczno-odpoczynkowy. zatem: ku przygodzie!na dobry koniec postu: polecam .